باب پنجم در ذكر ملوك گذشته و بعضى از سرگذشت ايشان على حده ، بدان‌قدر كه معلوم شده است ، نبشته شود . ان شاء اللّه تعالى . پادوسبان و اين پادشاه « 1 » دوم است در اين مشجر ، مردى بس بزرگ و عادل بود و بغايت كريم و بخشنده و صاحب عطا بود و نان دادن و خوان گستردن او به حيثيتى بود كه در [ آن ] عهد اقران و امثال او را اتفاق نيفتاد . و اين معنى فضيلت هرچه تمامتر است . چه راستى آنست كه در دين مروت ، ملوك و اكابر را هيچ سنتى بر نان دادن راجح نيست . و هركس را كه اين سعادت مساعد شد و اين توفيق رفيق گشت ، شكر آن به تقديم رسانيدن ، از جملهء واجباتست ، زيرا كه اين معنى جامع همه فضايل است و سردفتر تمامت معالى و فهرست مكارم و نتيجهء علو همت است . شعرا هم در اين باب گويند ، بيت : فضيلت جوانمردى و نان‌دهيست * مقالات بيهوده طبل تهيست قال اللّه تعالى فى صفة اوليائه وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ و چون حق

--> ( 1 ) - در اصل : پادشاهان .